kendimi üzdüm üzdüm; birikmiş bulaşıkları kliplerdeki deli karılar gibi tezgahtan tüm kolumla sıyırıp “ahahahah” diyerek güldüm mü ağladım mı bilmiyorum. çok acaipti oğlum, kadınların duygusallığının sebebi bence bu bulaşıklar. iki gündür şu hareketi yapabilmek için kendime çektirmediğim aşk acısı kalmadı. sıyırıp atmak için bu kadar çile varsa, yıkamak, şefkatle ovmak için neler çekiliyordur? acil anneme danışmam gerekiyor; o zamanki aklın olsa beni doğurur muydun diye. kendimi tencere gibi hissettim lan?