yalnızlığımın farkındalığını, hamamda bir tellağa teslim ettim. yüzüme vururken, daha önce vurduklarından farklı olduğunu bakışlarının sonrasında anladım; bana “ne zamandır keselen miyorsun, parmak gibi çıktı?” dediğinde, “tellakların sikiciliği” efsanesinin olduğu satıra, zihnimin etiketleme sisteminde gerçek manasına gelen “kırık kalp” smileyi koydum.

edit: dost tavsiyesi, hamama gitmeyin; tellaklar sikecek bir yer buluyorlar. kiminin kaba yerlerini, kiminin kara yerlerini.